خب دو باره کشتیمون به گل نشست ...خوبه والا یه جایی هست که وقتی اونجا نیست  پیا مامونو اونجا بزاریم .

میدونم همتون مثل من طبق عادت و علاقه و محبتتون سر زدید به خونه همیشگی .

تا شاید لحظه ای از دنیای واقعی  دور بشید .

اومدن به اونجا مثل سفر رفتن میمونه ..مثل مهمونی رفتن ..مثل رفتن  به خونه یه دوست .

ادم حس میکنه حال و هواش عوض میشه .

اون چند لحظه گفتمان  دوستانه میتونه بهت انگیزه بده ...افکارتو سر سامون بده و انرژی بشه واس بر گشتن به دنیای واقعی .

خب امید وارم دوباره همتونو ببینم .

لحظات سر شار از خوبی و خوشی و سلامتی براتون ارزومندم ...

                                                الان پنجم اسفند هزار و چهارصد ساعت نوزده و پانزده دقیقه