بکی حسین شد اسطوره ی عشق

یکی عباس شد اسطوره ی ایثار و گذشت

و یکی زینب شد اسطوره ی صبر

و ما هر سال بر سینه و سر میزنیم

و عزا میگیریم و اشک میریزم

و برای قافله سالار عشق کوی و برزن را سیاه پوش می کنیم

و رخت سیاه بر تن می کنیم

ما سالهاست قافله ی عشق را در وجودمان گم کرده ایم .

و در جستجوی ان محرم به محرم سراغ سلطان عشق را می گیریم

گم شده ای داریم در وجودمان وهر عاشورا

پرسه میزنیم در وجودمان تا شاید میان این انبوه عشق و ایثار و گذشت

ذره ای از عشق حسین و مرام عباس و صبر زینب

جاری شود در زندگی مان و در وجودمان

که اگر جاری شود ان یک ذره چه می کند !