باران و بهار و شبنم و غنچه گل همه بهانه اند برای نوشتن از تو

گیسوی بلند و چشمان سیاه و خم ابرو .خیال من هستند از قشنگی تو

از شور و شوق و عشق و مستی می نویسم برای تو که یگانه هستی

گاهی هم این دلم تنگ و غمگین و بی حوصله میشه اونم به خاطر نبودن تو

از آرزو ها میگم و خاطرات و قصه های بی سر و ته تا بخندی و بگی عاشقمی تو

همه ی حر فامو می نویسم روی این صفحه و خودت میدونی منم دیوونه ی تو

ادم وقتی عاشق میشه عقل و منطق و تدبیرش میشند خونه نشین اینو من میدونم و هم تو

توی متن ها و دلنوشته هام هر چی عشقم و عزیزم و جانم و نفسم خوندی مخاطبم فقط و فقط تو