دستم به بودنت نمی رسد

اما بگذار سر بسته از دلم برایت بگویم

طوری دوستت دارم

که هر شبانه روز

بی انکه ببینم تو را

بی انکه ببوسم تو را

بی آنکه لمست کنم

بودنی ترین بودنی شخص جانم شده ای

نه یادت از خاطرم میرود

و نه عشق و محبتت از قلبم قصد رفتن دارد

من تو را با دنیا هم عوض نمی کنم

مگر میشود تو که تمام دل و جانم شده ای را روزی فراموش کنم

مگر میشود از خیالم بروی ؟

جانان من

نه هرگز این ماجرا پایانی ندارد ...

تو اگر در دورترین نقطه عالم و بی کران کهکشانها نیز باشی

در بی نهایت زمان و در محال ترین اتفاق جهان هم باشی

من تا هما نجا و تا ابد دوستت خواهم داشت .