تو مسیر طولانی زندگی با آدمهای زیادی آشنا میشیم

یکی دوست میشه یکی هم کلاسی یکی همسایه یکی آشنا

خیلی ها یه مدتی همراهمون هستند و همسفر زندگیمون میشند

اما بعد مدتی مسیر زندگی مون از هم جدا میشه .

همسایه ایم خونه هامون دور میشه

همکلاسی هستیم و کلاسمون جدا میشه

همسفر هستیم و راهمون دو تا میشه .

و بر روی بر گ خاطراتمون غبار دوری و فراموشی میشینه .

بیشتر آشنای چشممون بودند و با رفتنشون کم رنگ میشند و گاه کاملا به فراموشی سپرده میشوند

اما میان این خیلی ها یه انگشت شماری هستند که رفیق چشمی نیستد رفیق دلی اند

رفقای دلی مهم نیست خونشون دور باشه یا نزدیک

کلاسشون از ما بالاتر باشه یا پایین تر

راه زندگیشون با ما همسو باشه یا نباشه

مهم نیست اصلا هر روز همدیگر را ببینیم یا ماهها همدیگر را نبینیم

رفیق دلی تو دلت یه جایگاه خاص داره

نمیتونی فراموشش کنی هرگز نه خاطرش از یادت و نه محبتش از دلت میره

و تو خاص ترین رفیق و یار دل من هستی.

سالهاست که تو را می شناسم .

از دورترین فاصله ها امده ای و دلنشین من شده ای.

غریبه بودی رفیق شدی .رفیق بودی عشق شدی

و عشق بودی و تبدیل به خاص ترین و بهترین دلیل خوشحالی من شدی.

هیچ کدام از خاطرات این چند سال را هر گز فراموش نکرده ام و یادت شیرین ترین موضوع فکری من شده.

یار دلپسندم

محبوب قلبم

شاید روزی خیلی ها را فراموش کنم .

و بسیاری از خاطراتم را به باد فراموشی بسپارم.

شاید خیلی ها را گم کنم

بعید نیست روزی خودم را نیز فراموش کنم و گمگشته ای در سراب زندگی شوم.

اما مطمئنم یک نام و یک یاد و خاطر یک نفر

را نه فراموش می کنم و نه محبتش را گم خواهم کرد

ان یک شخص تویی ماندگار همیشگی ام

دوستت دارم رفیق و یار دلم

از دیروز تا امروز و تا ابد..