ماه من
ماه من
ماه بودن فقط برازنده ی توست
دوست داشتنت همچون مهتاب است برای روح من
دلیل آرامش شبهایم و امید روز هایم تویی
مثل ماه به یکی بودنت می بالم
نقشی زیبا تر از روی ماه تو برکه ی چشمانم سراغ ندارند
اگر اسمان زندگیم را ستاره ها ، خوشه خوشه ی پروین فرا گیر شوند.. باز هم شکوه تو را هیچ کهکشانی مخدوش نمیکند و نگاه و قلب من جز تو نمی پسندند
و رویت هلال ماه توست عطش مدام چشمان من
جاذبه ات به ماه رفته و زیباییت به ماه رویان
همچون دریا مدام در تب و تابم در وصال و فراغت
وجودم دچار جزر و مد حضور توست
در اوج احساسم هنگام بودنت، در دلم شور توست و قلبم در تپیدن بی قرار
و گاه نبودنت، حس دلتنگی ات وجودم را به تنگنا میگیرد
ماه من
شاید اگر فرزندی داشتیم
بی شک او هم مثل تو ماه میشد
و بی تردید زیباییش به تو می رفت و شاید تنهاییش به من ...
چه خوب که ماه هیچ قمری ندارد
و چه خوب که ماه من شدی
می خواهم اولین نفری باشم که به دور تو می گردم
و تو اخرین کسی باشی که به دورش می گردم
تا همیشه تا ابد...