مولانا میگه : کسی که تو را دوست دارد اگر زهر هم بود بنوش

اما کسی که دوستت ندارد عسل هم بود فراموشش کن !!

کسی که تو را دوست دارد تنهاست ... نه اینکه کسی دور و برش نباشد

چون تو را دوست دارد با همه غریبه میشود و تو تنها ترین رفیق تنها ییش میشوی

کسی که تو را دوست دارد محتاط میشود وگرنه ترسو نیست

چون تو را دوست دارد حواسش دائم به تو ست و لحظه ای نه از تو چشم بر میدارد و نه از یاد میبرد تو را .

کسی که تو را دوست دارد بیکار نیست و مشغله زیاد دارد و لی هرگز بی خیال دوست داشتنت نمی شود

او زندگی اش را می کند اما تو اولویت زندگیش میشوی .دوست دارد مدام تو را ببیند و در کنار تو باشد .

کسی که تو را دوست دارد هم نفس می کشد و هم زنده است ..

اما چون تو را دوست دارد نفسش را گره میزند به نفسهایت و شال رنگین می بافد از تو برای زندگیش .

کسی که تو را دوست دارد لبخند تو برایش زندگی است و شادیت برایش آرزوی همیشگی .

و کسی که عشق را باور دارد نمی تواند منتظر آمدن بهار نباشد

او مطمئن است روزی میرسد گلها جوانه خواهند زد و شکوفه ها شکفته خواهند شد .

غم ها تمام میشوند و انتظار ها به پایان خواهند رسید

زندگی یک راز است ... اول شکر و بعد صبر ...

و در آخر باید باور داشت این عشق است که زندگی را معنی میبخشد

و باید باور داشت عشق را ...