منتطر می مونم

چرا؟ چون ادمهایی که عاشقن صبر می کنند

مثل تو که صبور ترین بودی در عشق...!

عاشق واقعی صبوره و پای دوست داشتنش میشینه

عشق واقعی عجله نداره، برای رسیدن بی تابه ولی عجول نیست و منطقی و هوشمندانه است.

می دونه که گاهی زندگی صبر می طلبه

صبر اسون نیست، صبر کار هر کسی نیست، صبر یکی از نشونه های واقعی یک عشق حقیقیه...

و من با دل و جون برات انجامش میدم

من این صبوری رو در مکتب تو اموختم

من برای تو صبر می کنم چون تو ارزشش رو داری

هر لجظه که منتظرت میمونم، بیشتر به این فکر می کنم که چرا عاشقت شدم.

اون لحظه های کوتاه و با اجساسی که در کنارت تجربه کردم

خنده ها و دل نگرونیات برای من

درک عمیق و متقابل بینمون منو به صبر استوار تر کرده و این انتظار رو برام شیرین

می دونم که اگر قسمت باشه، اون زمان درست می رسه

اون موقع قوی تر، مطمئن تر و آماده تر از همیشه خواهیم بود.پس اینجام ، با دلی باز، آماده ایم هر چقدر که لازم باشه صبر کنم.

به عشقمون ایمان دارم و تسلیم نمبشم همانند تو که هرگز از خواسته ی دلت پا پس نکشیدی

خودت میدونی و تجربه ی بی نظیر ی رو در کنار هم رقم زدیم و می دونیم که این عشق و علاقه ی بینمون کم پیداست.

من حاضرم یک عمر صبر کنم تا واقعی بشه...

تو ارزشش را داری برایت صبر کنم و هر سختی را به جان و دل بخرم.

عشق تو در روح و جانم رخنه کرده ومحدود به هیچ زمان و مکان و تاریخی نیست.

حتی اگر خدا ، رسیدن به تو را در تقدیر زندگی پس از زندگیم قرار داده باشد .

برایت صبر خواهم کرد...