ای دلیل اعتقادم به عشق

ای قشنگترین تعهد من در زندگی

تو امیدی ، انگیزه ای ،توان روح و جان منی

تو خوب ترین حادثه، زیباترین اتفاق و بی نظیر ترین معجزه ی زندگی منی

من از روی نیاز عاشق تو نیستم

دوستت دارم چون تو همه چیز منی

اصلا نمیدونستم یه چیزی تو زندگیم کمه

تو آرامشی در این همه شلوغی

آرامش در قلب طوفان

تو برای من انتخاب بدون تردیدی

که بدون شک تا همیشه تو را بر میگزینم.

اولین بار که دیدمت از نگاهت نور چکه میکرد

و ماه در قهوه ی چشمانت شناور بود

و به یقین تو مهاجری بوده ای از ماه ...!

که به اندازه ی انسان ، ماه هستی...!

بی شک چهره ات به ماه رفته که اینقدر ماه رویی

نعمه های ارامش از نگاهت میشود شنید ، گویی مهتاب

لا لایی می خواند برای فرزند زمین...!

تموم زیبایی های دنیا توی چشات خلاصه میشند ماه من

و من که مدام به تو می اندیشم

و در ابتدا و انتهای تمام افکارم تو حاضری

تو عشق منی و عاشق اندیشه ای جز معشوق ندارد .

از تو گفتم غزلی تازه که جانان منی

باش با من که تو آغازی و پایان منی ...!