روزی که همای عشق در خانه ی دلت لانه کرد

روزی که خواست دلت را به خواستنش پیوند زدی و به مراد دلت رسیدی

آن روز که پاسخ لبخندت زا با لبخندش

و نگاه مشتاقت را با چشمان عاشقش داد .

از همان زمان که دلت برایش تپید و دلش برایت تنگ شد و خبر دار شدی

تو متعهدی

تو باید تحویلش بگیری نکند ذره ای مردد شود به دوست داشتنی بودنش

تحسینش کنی و تشویق و از دوست داشتنش بال پرواز برایش بسازی

تو باید تکمیلش کنی تا خودش را در ایینه زیباتر و قوی تر و کامل تر ببیند

دلیل تغییرش باش نه تبدیلش ...!؟

اگر پریشان است آرامش کن

اگر خسته است با نشاطش کن

اگر غمگین است شادش کن

تو دلیل خند هایش باش و برای اشکهایش مرهم

تنهاییش را با تنهاییت جمع ببند و از دوست داشتنش مدالی بساز تا به سینه اش آویزان کند و بدان افتخار ...

دستنانش را بگیر تا بودنت را حس کند

و از نوشیدن شراب چشمانش غافل نشو که او مست نگاه توست

تا میتوانی در آغوشش بگیر .بگذار عشقتان به عطر وسوسه پایدار تر شود .

عشق خواهش دارد و نیاز ..........صمیمیت می خواهد و نوازش ...

عشق تدبیر می خواهد و تمرین و تمدید مداوم...

به او بگو و برایش بنویس و مدام نشانش بده که چقدر دوستش داری و برای تو مهم و خواستنی است

عشق واقعی بی تقصیر است و بی توقع و بی تکبر ...!

آدم که عاشق میشود وسواسی هم میشود

حریص میشود اما خسیس نه

تعصبی میشود و حسود ولی بی اندازه با محبت

قوی است و امین ولی نا امنی ندارد

بودن بی ادعاست و داشتن بی انتها ...

تو مقصودی برایش و او مقصدی است برای تو

منظومه ی تمام ستاره ها ی زندگیت اوست و تمام منظور او تویی.

عشق از تو آدمی می سازد شاد تر و مهربانتر و قوی تر

امیدوارتر و با اراده تر و شجاع تر

متعهد تر و امن تر و اصل تر

.....و تو برای من الگوی واقعی عشقی

همان که عشق را در قلب من معنی کرده

و دوست داشتنش را به قلبم هدیه داده ...

دیگر چه فرقی دارد دوریم یا نزدیک

من هر روز زندگیم عاشق تو ام

من هر ساعت از زندگیم به فکر تو ام

من هر دقیقه نگران تو ام

من هر ثانیه دلتنگ تو ام

تو دلیل هر روزه ی زندگی منی

تو دلیل هر ساعت از نفس های منی

تو دلیل هر دقیقه خنده های منی

تو دلیل تپیدن قلب منی

تو دلیل زنده بودن منی

تو دلیل عاشق شدن منی ...