مرا ببخش...!
دوستت دارم ...
نه فقط وقتی همه چیز خوب است
نه فقط در روزهای آفتابی و برای شب های مهتابی ...!
نه فقط در کنج آرامشم و فقط برای حال خوشم
دوستت دارم
در تک تک روزها و لحظات و ثانیه های زندگی ام
امروز تو تنها ساکن قلبم نبودی
خدا هم آمده بود و فرش قرمز برایم پهن کرده بود ...!
دلتنگی ام را درمانش تویی و دلنگرانی ام را فقط خدا می تواند در مان کند .
خداهم مثل تو از همه ی احوال من با خبر است
شک ندارم خداوند پناه و قدرت همه ی ماست
همان کسی که در سختی ها و مشکلات حتی بدون درخواست ما برای یاری کردنمان حاضر است .
مگر میشود خداوند آدم را خلق کند و انگاه رهایش کند ...؟
بحران ها و سختی های زندگی باعث رشد و تعالی انسان میشوند
بذر ایمان همیشه در درون ما وجود دارد
و بی تردید بعد گذر از این مرحله زندگی در قلبت خدا را بیشتر و بیشتر حس خواهی کرد
انسانی قو ی تر خواهی بود و با اعتماد به نفس بیشتری زندگی خواهی کرد ...
عزیز تر از جانم
دلم خیلی می خواست کنارت باشم ولی نشد ...!
دلم می خواست در این شرایط پشت و پناهت باشم ولی نشد ...!
یک ذره از حال تو را می خواستم درک کنم در این مطلب ولی نشد...!
با خودم گفتم آن همه دوستت دارم ...دوستت دارم آخر چه شد ؟
در دلم هزار ای کاش داشتم و یکی فعل باب دل ... افسوس که مهیا نشد
مرا ببخش این همه گفتم و نوشتم برای تو و یک لحظه فرصت با تو بودنم مجاز نشد ...!؟