عشق لذت جاودانه...!
وقتی یکی را عاشق خودمان کردیم
و دلش را به خواستنمان مبتلا ...
این نه پایان راه است و نه اتمام کار ...!
عشق همچون جوانه ای است که در دلها می روید و این جوانه زدن ابتدای مسیر پر شور و اشتیاق و پر فراز و نشیب عاشقی است .
انگاه که یکی را دلبسته ی خودمان می کنیم سرآغاز تعهد ماست به آنچه به خواستنش اصرار داشتیم ...!
عشق خواستنی است که فقط داشتنش کفایت نمی کند
اگر دلی را هوایی کردیم باید حواسمان به آن باشد .
عشق همچون نهالی است که هر روز و هر ساعت نه... بلکه هر لحظه باید مراقبش باشیم .
مراقبش باشیم و مواظبش ولی دست و بالش را نبندیم و کنترل گر نباشیم .
عشق واقعی که کنترل نمی خواهد
بگذاریم رشد کند و پر و بال بگشاید و شکوفه بدهد و از عاشقی لذت ببرد .
عشق ورزیدنش را بی پاسخ نگذاریم
دوست داشتن کسی که دوستمان دارد زیباترین و پر منفعت ترین تجارت دنیاست .
لذت عاشقی به دلبری آن است به آن لبخندی است که بر لبان یار می نشانیم و برق چشمانی است که از شوق بودنمان می درخشند .
قلبی را که برای ما میتپد توجه می خواهد و بوسیدن و دلگرمی مداوم می طلبد .
آغوش گرم محبتمان را طلب می کند و ذکر بی اندازه " دوستت دارم "
وقتی دل کسی را به خودمان مبتلا کردیم باید حواسمان به دلش باشد .
دلی که عاشق شده بی قرار است و حساس وشکننده ...
از فرط دوست داشتن زود رنج و حریص و حسود و زیاده خواه میشود .
عاشق بی اراده است و دوست داشتنش حد و مرزی ندارد
ثانیه ای برای دلتنگ شدنش کافی است و به نگاهی از دلبر ، مجنون میشود .
عشق در تکرار دوست داشتن است که به ثمر مینشیند
هر لحظه باید خواهان بودنش را ، به گوش دلش برسانید.
از بودنش ، از داشتنش و از حسی که به او دارید برایش بگویید .
و از لذت کنار او بودند و از شوق تماشای چشمانش وشنیدن صدایش
شعر و قصیده بگویید....
عشق تعهد بسیار و توقع کم می خواهد .
عشق شور و اشتیاق و شیدایی است که با صبر و توجه و تدبیر و تقدیر به کمال میرسد .
دوست داشتن بلدی می خواهد تا عشق لذت جاودانه شود .