هر چند وقت از اونی که دوستش دارید فاصله بگیرید .

بدون بهانه بدون تقصیر نه قهر و نه تنبیه فقط و فقط برای اینکه خودتونو محک بزنید

تا ببینید چیقدر دلتنگش میشید ؟.

یا اصلا دلتنگش میشد یا نه ؟

یا او اصلا دلتنگتون میشه ؟

بگذارید گاهی نبودنش را حس کنه قلبتون

گاهی روزه ی دلتنگی بگیرید برای اونی که دوستش دارید .

میدونم ممکنه براتون دوریش خیلی عذاب اور و سخت باشه .

اون مو قع است که احساس دلتنگیتون مبدل میشه به دوست داشتن عقلانی .

دوست داشتنش قالبی پیدا میکنه با ثبات و محکم و استوار بر پایه عقل

که احساستون میتونه به زیباترین رنگ ها و نقش ها تز یینش کنه .

عشقتون چهار چوب و قانون و قاعده دار میشه .

وقتی نیست فرصت اینو دارید که به دلتنگیتون و به او و خودتون بیشتر فکر کنید و

علت دلتنگیتونو جستجو کنید و دلیل نیاز تون به وجودش را در خودتون پیدا کنید .

تجربه دلتنگی خودش بخشی از دوست داشتنه اصلا نیمی از عاشقیه .

و تو حا لق و باعث دلتنگی های من هستی .