تقدیم به تو ...

" ای آنکه حضورت بی نیاز از تعریف است ...

و بیداریت نه حادثه بلکه بازگشتی آرام به خانه ی خویش ...

ای آنکه خواب را با بوسه بیدار می کنی

و بیداری را با لبخند کودکانه تقدیس ...

مرا نه با فریاد که با زمزمه ای بیدار کن .

بگذار بیداریم چون شکفتن گلی باشد نه چون باز شدن قفل ...!

یاریم کن تا حقیقت را نه فتح ... بلکه درک کنم

که آرامش در دل تسلیم نهفته است ...!

که در این فهم بیشتر بمانم نه بیشتر بدانم .

یاریم کن تا بیداریم حرکتی باشد در مسیر تو ...

در تکاپوی عشق و رشد و پویایی

نه برای گفتن ...که برای زیستن

نه با تبلیغ ...که با صداقت در عمل .

باشد که بیداریم نه آغاز ...که ادامه ای باشد

از سفر به خویشتن خویش

نه برای فتح معنا ...که برای فرو رفتن در آن ...

آمین

به حضوری که بی صدا می آید و بی اجبار می ماند ..."