قطعه ی گم شده ...!
دوست داشتنت شبیه قانون جاذبه است
بی صدا و بی بهانه
حتی وقتی فراموش کنم
باز هم مرا سمت تو میکشد
دوست داشتنت شبیه نفس کشیدن است
چه خواب باشم و چه بیدار
در هر لحظه تکرارش میکنم و از تکرار آن لذت میبرم
دلیلش را نمی دانم و تو قشنگترین تکرار هر روز منی
اما هر چه هست فکر کردن به تو حال مرا خوب میکند
به من وعده ی بهشت میدهند و نمی دانند من بهشت را دیده ام !
هر بار که به چشمانت نگاه کرده ام و هر بار که شعر لبخندت را شنیده ام
هر بار که طعم بوسه ات را چشیده ام و هر بار تو را در آغوش گرفته ام ارامش بهشت را لمس کرده ام .
در قلبم چیزی قشنگتر از یاد تو پیدا نمی کنم
و من تو را همچون درختی در سینه ام کاشته ام که میوه اش طعمی بهشتی میدهد و هرگز از من جدا نمی شود .
تو در تمام تار و پود جسم و روح من تنیده ای و جدا نشدنی ترین جزئ وجودم شده ای .
از جان اگر عزیز تر است تو آنی و در جسم من از قلب مهمتر اگر هست تو مالک آنی ...!
و انگار بودنت راهی است برای دل بستن به زندگی
و انگار داشتنت تمام کم و کاستی های دنیای مرا کامل کرده
و عشق تو مرا از همه ی عالم بی نیاز ...
شنیدن صدایت کافی است تا دلم طوری بتپد که انگار تمام جهان یک لحظه ساکت شده
دیدن روی ماه تو کافی است تا ماه رویان همه از چشمم بیفتند و گل ها خجل شوند در نگاهم ...
دوست داشتن تو قلب مرا کفایت می کند به هر چه دوست داشتنی در این جهان ...
و من در این عشق بی بدیل چقدر خوشبختم و چه قدر احساس غرور می کنم
جانان من تو با آمدنت قطعه ای از روح مرا به من بخشیدی که هر گز نمی دانستم گم کرده ام .