تو مولود فنا ناپدیر قلب منی

تو جریان بی وقفه عشقی در وجود من

تو خورشید بدون غروب احساس منی

تو مسیر بی نهایت دوست داشتنی

تو نه بهاری و نه تابستان و نه پاییز و نه زمستانی

تو فصلی نو در زندگی منی

تو همان صبح صادق و راز تولد دوباره ی منی

تو همان حقیقت شبهای مهتابی منی...

بی اندازه ی بی اندازه دوستت دارم

بی تابانه و جسورانه می خواهمت

مداوم و خستگی ناپذیر می نویسمت

و عاشقانه تکرارت میکنم

هر لحظه متفاوت و نو برانه و به سبکی نو

همچون فصلی نو و همچون تو ...!؟